Info

Mijn naam is Hopper. Edward Hopper.

Edward Hopper.jpg

De dame die mij eten geeft, noemt me Hopper! “Kom Hopper, je eten is klaar”, roept ze dan! Of “Hoppertje, eten”! Soms noemt ze me Eddy.

Hij, meneer, meneer Cor, noemt me soms Howie! Waarom weet ik niet, want ik heet Hopper, Edward Hopper!

Ik woonde aan de overkant van het pad, maar het is een warme, hete zomer geweest. Ik moest wel verder gaan. Verder zoeken naar slakken. Ze waren er niet dit jaar. Het was te warm en droog. Om mijn maag toch vullen besloot ik het verderop te zoeken.

Zo kwam ik op nummer 78 terecht.

Mevrouw en meneer Cor zaten in de tuin toen ik op een zondagmiddag langs kwam. Meneer zag me het eerst! Ik was hem al eens een keer eerder tegen gekomen op het pad. Dus hem kende ik wel. Mevrouw kende ik niet. Mevrouw was gelijk in alle staten. Ze jubelde : kijk nou toch, een egel! Verrukt bleef ze stokstijf zitten, bang dat ze me weg zou jagen.

En eerlijk gezegd ben ik ook wat schrikachtig, wat schuw. Dat zit in mijn genen. Je weet toch nooit wie je op het pad tegenkomt. Er wonen tenslotte ook een paar katten verderop. Een grote zwarte en een roodharige. Die vind ik wel aardig. Ik houd wel van roodharigen. Die zwarte ga ik liever uit de weg. Ik ben wel voorzichtig!

Enfin, die zondagmiddag kreeg ik brokjes, kattenbrokjes! Heerlijk! Had ik nog nooit gegeten. Wist niet dat er zo iets lekkers bestond! Ik viel erop aan, alsof ik uitgehongerd was, en dat was ik natuurlijk ook een beetje. Ik moest weer helemaal op krachten komen, en krachten opbouwen voor de winter. Want, over een paar weken, had ik zo gepland, ben ik plan in winterslaap te gaan.

Om een lang verhaal kort te maken: ik bleef.

En nu woon ik op nummer 78.

En gisteren, heb ik zelfs een huis gekregen!

huis.jpg

egelhuis 2.jpg

Daarover meer in de Blog! KLIK HIER

Published on Dinsdag, September 25 2018 door Corcoupe